Kahramanların hikayeleri… “Bizi gördüklerinde ağlıyorlar, dua ediyorlar”

Kocaeli Koz olarak onların bizim kahramanlarımızın hikayelerini sizler için derledik. Okudukça duygulanacak, gururlanacak ve doktorlarımızı daha çok seveceksiniz.

Çise Derya Gülçiçek Ender
Çise Derya Gülçiçek Ender Tüm Haberleri
+1
Haber albümü için resme tıklayın

Yine bir haber ve yine bir koronavirüs. Artık kulağa o kadar basit gelmeye başladı ki ama sadece kulağa. Bu virüse yakalanalar için aynı şeyi söylemek pek mümkün değil çünkü onlar çok fazla acı çekiyor. Hayatımıza istediği gibi yön veren koronavirüs pek çok insanımızı ve sevdiklerimizi elimizden aldı. Kendimizin ve sevdiklerimizin canının söz konusu olduğu günlerde bizim üzerimize düşen şeyler aslında çok basit, temizlik- maske-mesafe.

Her gün açıklanan vakalarda görüldüğü üzere Türkiye ve ilimiz genelinde tablo hiç de iç açıcı gözükmüyor. Vaka sayıları yükselmeye devam ediyor, vefat eden kişilerin sayıları yükseliyor. Pandemi döneminde değerleri daha fazla anlaşılan sağlıkçılarımız ise en ön safta ülkeleri için sevdikleri için, yorulsalar bile savaşmaya devam ediyorlar. İşte biz Kocaeli Koz olarak onların bizim ‘Kahramanlarımız’ın hikayelerini sizler için derledik. Okudukça duygulanacak, gururlanacak ve doktorlarımızı daha çok seveceksiniz.

Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunları iki doktor ile tanıştırayım sizi. İkisi de mesleğinin baharında.

İzmit İlçe Sağlık Müdürlüğüne bağlı Filyasyon ekibinde görevli iki kadın doktorumuz Dr. Olcay Tambahçeci ve Dr. Gökçe Alcı

Filyanson ekibi ile pozitif olan hastaların evine giderken ki yolculuğumuzda ekibin İzmit Yahya Kaptan'da bulunan binasında buluştuk. Her gün, her bir ekibin en az yirmi eve gittiğini öğreniyorum. Her evde en az dört kişi olduğunu varsayarsak 60 kişi pozitif vaka azımsanacak rakam değil. Gidilecek adres köy yada taşra olunca bu rakam otomatikman yükseliyor.

Doktorlarımızın enerjisinin yüksek olması beni etkiliyor. Dışa dönük olmaları hastalarla kontaklarında, bilgi alışverişinde de işlerini hem kolaylaştırıyor hemde kalıcı hale getiriyor.

Dr. Olcay Tambahçeci, 25 yaşında. Annesi ile İzmit’te oturuyor. Kardeşi Özgür Fırat da Düzce’de doktorluk yapıyor.

Dr. Olcay Tambahçeci,
Olcay Tambahçeci

Mesleğinize pandemi ile başladınız. Sahada doktorluk yapmak ileride tecrübe olarak size dönecek.

"Aynen söylediğiniz gibi. Doktorluk benim hayalimdi. Hayalindeki mesleği yapabilen nadir insanlardan biriyim. Ailemin mesleği seçmemde ve gerçekleştirmemde etsiki büyük. Özellikle annemin. Onun sayesinde insanların hayatlarına dokunuyorum, hakkını ödeyemem.
Yeni mezun olan doktorlardan biriyim. Sahada pozitif olan insanları bilinçlendirmek kolay değil. Fakat ekibimizle üstesinden gelebiliyoruz.

İnsanlar sizi görünce nasıl tepkiler veriyor?

Adreslere gitmeden önce içerdeki arkadaşlar aileyi arayıp bilgilendiriyor. Geleceğimizden haberdar oluyorlar. Buna rağmen gittiğimizde evde bulamadıklarımız da oluyor. Kapıda beklediklerimiz de, “alışverişteyim biraz beklermisiniz” diyende. İnsanımız sıcakkanlı. Hastalığın ciddiyetini önemsemek mühim. Çünkü biz onların canları için oradayız. Bunun dışında bizi takım elbise ile, bayramlıklarını giymiş bekleyende fazla. Özellike yaşlı kesim bize saygı duyuyor. Bizi gördüklerinde ağlıyorlar. Dua ediyorlar. İç içe olmak pandemi döneminde büyük risk.

Temaslı hastalar hasas mı?

Bunun da zorluğunu çekiyoruz. Temaslıyı arayıp "neredesiniz" dediğimizde "işyerindeyim" cevabı bizi üzüyor. "Evde olmanız gerekmiyor mu?" dediğimizde " Ama daha test sonucum çıkmadı" cevabı karşısında üzüntümüz daha da artıyor.

Teknik olarak sıkıntıya düştüğünüz oluyor mu?

İzmit'te özellikle Tavşantepe bölgesinde internet ile ilgili sıkıntı yaşıyoruz. Nevigasyon çekmiyor. Zamandan tasarruf edemiyoruz.

Beslenme konusunu nasıl hallediyorsunuz?

Covitte beslenme konusuna vurgu yapanlar olarak çoğunluk ayaküstü besleniyoruz. (gülüyor)

Sağlıkçılara şiddet maalesef yaşanıyor. Sizin mağdur olduğunuz durumlar oldu mu?

Halkımızın tutumu çok değişken. Bizi taşlayanlarda oluyor. Eve zorla sokmak isteyen de. Unutamadığım hastalar var mesela. Bir kadın hastamızı aradık adres bilgisi için. Bize balkondan buradayım diye el salladı. "Sizler çok yoruluyorsunuz, merdivenlerden çıkmayın, ben tek başımayım zaten" dese de biz o merdivenleri çıkarken mutluyduk. Adresten çıkarken komşuların hepsi balkon ve camlardan alkışlamışlardı. "ayağınıza taş deymesin" duaları bize hala güç veriyor.

Bir diğer doktorumuz Gökçe Alcı, 25 yaşında. Kendisi kısa bir aile hekimliği tecrübesinin ardından İzmit İlçe Sağlık Müdürlüğüne bağlı olarak filyasyon ekibinde görev yapıyor. Hastaların ayağına giden kahramanlardan bir tanesi. Onlar sabah 8 de yollara çıkıp gece kaçta işi bırakacaklarını bilmeden çalışıyor. Bu zorlu süreçte Dr Gökçe görevinin başındayken İzmir’deki babasının pozitif olduğunu öğrenmesiyle duygusal olarak yıprandığını belirtiyor.

Gökçe Alcı
Gökçe Alcı

Görevinizin başındayken mi babanızın haberini aldınız?

Aynen öyle oldu. Tulumlarımızı giymiştik. Ekiple rutin saha için yoldaydık. İnsan telefonun çalmasından anlarmı kötü haber alacağını, öyle oluyormuş meğer.
Haberi aldıktan sonra evlat olarak yanında olmak istiyorsunuz, bir taraftan da hastaları bırakamazsınız. Çok zordu. Hastalarımı bırakmadım. Çok şükür atlattı.

O süreci anlatmasını isteyeceğim her halimden belli oluyordu. Konuya nasıl gireceğimi düşünürken güçlü bir gülümseme ile peşi sıra anlatmaya başladı yaşadığı zorlukları Gökçe doktor.

“Benim babam asker emeklisi. Kene bile ısırsa biz aylar sonra laf arasında duyarız keneyi aldırdığını. Güçlü bir yapısı var. Sırt ağrısı vardı başlangıcında. diğer semtomları göstermedi. Kendisini ısrarla doktora gitmesi konusunda uyardım. Ailecek bu güne kadar daha önce sağlıkla sınanamamıştık. Babam test yaptırdı ve pozitif çıktı. Hem hastalara gidiyordum hem de süreçle ilgili her gün gelen bilgileri alamam gerekiyordu. Bir taraftan da aklım ailemdeydi. Her saat başı telefonla görüntülü konuşuyordum. Benim kuzenlerimde doktor. “Gelsen de yanında olamayacaksın. Biz buradayız, gereken bir şey olursa biz müdahele ederiz” telkinleri olsa da yan yana olmak istiyorsun ama güçlü durmak zorundaydık. Filyasyon ekibinde olmam ailemi hem tedirgin ediyor hem de gururlandırıyor. o süreçte onlar bana ben onlara endişelerimiz belli etmedik. Babasına düşkün bir kız çocuğuyum. Babamın entübe sürecini atlatıp hastaneden taburcu olana kadar ki zaman dilimi ömrümden ömür götürdü.

Sizin karşılaştığınız durumlarla ilgili var mı unutamadıklarınız?

90 yaşında bir hastaya gitmiştik. Aşı olacaktı. Kapının önüne gelebilecek durumda olup olmadığı bilgisini sorduğumuzda bir çocuğu sakin şekilde yardımcı olurken diğeri "aşı olmayacaktı neden aşı yaptınız" diye tepki göstermişti. Görevimiz insanların canlarını kurtarmak. Fakat vatandaş zaman zaman duygularına yenik düşüyor ve yıpranan taraf biz oluyoruz.

Haberimizin başında da belirttiğim gibi. Mesleğinin baharında başarılı iki doktor arkadaşımla tanıştığım için hem memnun hem de gururluyum. Haklarını ödeyemeyeceğimizin farkında olarak size sadece teşekkür etmek bile bize az geliyor.

Kocaeli Koz olarak sağlıkçılarımızın her zaman yanında olmaya devam edeceğimizi bir kez daha belirtmek isterim. Bize kattıklarınız ve mücadeleniz için minnetlerimizi kabul edin. Teşekkürler...

24 Nis 2021 - 09:57 - Güncel

Muhabir Çise Derya Gülçiçek Ender


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kocaeli Koz Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Koz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Kocaeli Koz editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Kocaeli Koz değil haberi geçen ajanstır.



Kocaeli Markaları

Kocaeli Koz, Kocaeli ile özdeşleşen markaları ağırlıyor.

+90 (262) 332 00 52
Reklam bilgi


Anket Sizce HDP kapatılmalı mı?