18 Ağustos 2017 Cuma

  • 3,529 TL
  • 4,139 TL
  • 145,84 TL
  • 106.825
KOCAELİ 30°

Ferruh Öven Hep Seninleyim

Bugün seni kaybetmenin üzerinden yirmi gün geçmiş.

Yokluğun, alışamadığım bir boşluk gibi içimde.

Saat on bir ve on bir buçuk arası telefon sessizliğine alıştıramadım kendimi.

Gidişin, İzmit sessizliği içinde bıraktı beni.
Ferruh Öven, sokak tenhalaşıvermişti sanki.

Var olmanın ezici hüznü, yılların sohbet özlemlerinin sancılı sessizliği oldu.
Sanki tüm kepenkler kapalı geliyor bana.

“Ölüm Allah’ın emri, bu hasret olmasa” demişti ya şair.

Aslın bu bomboş dünyada bu hasretlere sarılı kalmak çok kötü.

Hele yetmiş yıla dayalı bir dostluk beraberliği olunca…

Geçmiş yılların esareti, bellek kıpırtılarının tümünde hüsran oluyor.
Sıralı sırasız bir ölüm çemberi çevriliyor aslında.

Her ayrılık bir vedalaşma gibiyse, geride kalanlara daha çok koyuyor.
İşte yıllar boyunca, bu vedalaşmalar kapkara hüzün bulutları içinde bıraktı beni.
Hele senin gibi yakın dost vedaları olunca…

Sen altı yaşında, ben on bir yaşlarımda tanımıştım seni.
Sempati tomurcuklarını açtırmıştın içimde.

Hazır cevap yeteneğinin sevgi ve saygı dolu anılarla süslenmişte olsa, ölüm gerçeği mutsuz bırakıyor insanı.
Her faninin tatması gereken bir son olan bu gerçek, sıralı sırasız gelip buluyor insanı.

Kimler geldi, kimler geçmedi ki…

Bir varmış, bir yokmuşun ses yaratan vedalaşması, geride kalmanın hüzün sedası oluyor.
Anı rüzgarları estikçe koyuyor insana.

Renkler allak bullak bırakıyor.

Seninle hep ölümün çektirmeden gelmesini istiyorduk ya!

Ben sana ölümü hiç yakıştıramıyordum zaten.
Ani olması hiç inandırıcı gelmedi bana.

Hala kendimde değilim inan.
Boşalıveren İzmit günleri beni çok yadırgattı.
Pek çok dost kaybetmenin tükenmez sancılarını çekmiştim.
Seninki de hiç olmadı.

Akşamı yaptığımız bir gün sonrasında, bizleri bırakarak gitmen hiç olmadı.

Nereye baksam gözlerim seni arıyor.
Yetmiş yıldır sarmaladığımız anılar, kıpır kıpır içimde.


Geride kalmaya hiç alışılmıyor.

Her insan, hiç bilmeden geldiği bu dünyadan, hiç bilmedikleri aleme gitseler de, bıraktıkları izler kolayına silinmiyor…

Seni de özlemek benim kaderimmiş be Ferruh!

 

 

YORUM EKLE

Güvenlik Kodu

YAZARA AİT DİĞER YAZILAR

ANKET